✍️சொத்து கிடைத்து ஒரு வருடம் நிறைவடைந்த பிறகு தான் ஜகாத் கடமையா

இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் ஜகாத் எனும் கடமைக்கொடையை வழங்குவதற்குரிய கால நிர்ணயம் குறித்த சட்டப்பரிந்துரைகளில், சமகால அறிஞர்களில் தொண்ணூற்று ஐந்து விழுக்காட்டினர் நடைமுறைக்குச் சாத்தியமற்ற, தவறான வழிகாட்டுதலையே மக்களுக்கு வழங்கி வருகின்றனர். தங்களின் வாதத்திற்குவலிமை சேர்க்கும் முகமாக அவர்கள் முன்வைக்கும் சட்டங்கள், அவர்களது சொந்தப் பகுத்தறிவிற்கே உடன்படாத ஒன்றாக இருந்தபோதிலும், அதனையே அவர்கள் தொடர்ந்து போதித்து வருகின்றனர். ஒருவருக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் பெருந்தொகை செல்வமாக ஈட்டப்படும் பொழுது, அதற்குரிய கடமைக்கொடையை உடனடியாக வழங்க வேண்டியதே முறைமையாகும். ஆனால், சாஃபி, ஹனபி, மாலிகி, ஹம்பலி மற்றும் சலஃபி உள்ளிட்ட பல்வேறு கொள்கைப்பிரிவுகளைச் சார்ந்த மார்க்க அறிஞர்கள் யாவரும், அச்செல்வம் ஈட்டப்பட்ட உடனேயே ஜகாத் வழங்க வேண்டியதில்லை என்றும், அச்செல்வம் ஓராண்டு காலம் அவரிடத்தில் நிலைத்திருக்கிறதா என்று பொறுத்திருந்து பார்க்க வேண்டும் என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர். இறைவனால் வழங்கப்பட்ட செல்வம் கைகளில் வந்து சேர்ந்த கணமே, அதனைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்காக ஜகாத் வழங்குவதே நெறியாகும். மாறாக, ஓராண்டு நிறைவடைய வேண்டும் என்ற நிபந்தனையை விதிப்பதன் மூலம் இக்கடமையின் நோக்கமே சிதைக்கப்பட்டு விடுகிறது.

இந்த ஓராண்டு காலக் கெடுவின்படி, ஒரு நபர் இன்று பெரும் பொருளைப் பெற்று, அடுத்த ஆண்டு அதே நாளில் அவரிடம் அதில் பாதித்தொகை மட்டுமே எஞ்சியிருந்தால், அவர் அந்த எஞ்சிய தொகைக்கு மட்டும் ஜகாத் கொடுத்தால் போதுமானது என்றாகிறது. இடைப்பட்ட காலத்தில் அவர் செய்த செலவினங்கள் போக எஞ்சியவற்றிற்கே கணக்கிடப்படுகிறது. தந்தை மறைவுற்று வாரிசுரிமை அடிப்படையில் ஒருவருக்கு இல்லமும் நிலமும் சொத்தாக வந்து சேரும் பொழுதும், ஓராண்டு கழித்தே கடமைக்கொடை வழங்க வேண்டும் என்றே இம்மத்ஹபுகள் கூறுகின்றன. இச்சட்டத்தின்படி, ஒரு நபர் ஓராண்டு காலத்திற்குள் தன்னிடம் உள்ள பெரும் செல்வத்தை முழுமையாகச் செலவழித்து விடினும், அவர் அந்த ஓராண்டு முழுவதும் செல்வச் செழிப்போடு வாழ்ந்திருந்தாலும், ஜகாத் வழங்காததற்காக மார்க்க வரம்புகளின்படி குற்றவாளியாகக் கருதப்படுவதில்லை என்கின்றனர். இத்தகைய கூற்றுக்கள் யாவும் கடமைக்கொடையின் ஆன்மாவிற்கு முற்றிலும் முரணானவையாகும்.

இக்கருத்திற்கு மாறாக, செல்வம் கைவந்த அந்நாளிலேயே அதற்குரிய ஜகாத்தை உடனடியாக வழங்கிவிட வேண்டும் என்ற உன்னதக் கொள்கையைச் சில சஹாபாக்களும், தாபியீன்களும், இறைத்தூதர் அவர்களின் குடும்பத்தைச் சார்ந்த 'அஹ்லுல்பைத்' அறிஞர்களும், வெளிப்படையான நேரிடிப் பொருளுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் இமாம் தாவூத் அழ்-ழாஹிரி போன்றோரும் வலியுறுத்தியுள்ளனர். பொதுவாகச் சமுதாயத்தில் ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான சட்டத்தை எடுத்துரைக்கும் பொழுது, மக்கள் அதன் மூலச்சான்றுகளை ஆராயாமல், "இத்தனை இமாம்கள் கூறியதற்கு மாறாக நீங்கள் மட்டும் ஏன் புதியதாகக் கூறுகிறீர்கள்?" என்ற கேள்வியையே எழுப்புகின்றனர். ஆனால், உடனடியாக ஜகாத் வழங்க வேண்டும் என்ற இக்கருத்து சமுதாயத்திற்குப் புதியதொன்றல்ல; இது ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே நிலவி வரும் முற்போக்கான சிந்தனையாகும். இதனை சுபுலுஸ் சலாம் நூல் வழி உறுதிப்படுத்துகிறார்

ودل الحديث على أنه لا زكاة في المال حتى يحول عليه الحول وهو قول الجماهير وفيه خلاف لجماعة من الصحابة والتابعين وبعض الآل وداود فقالوا إنه لا يشترط الحول لإطلاق حديث في الرقة ربع العشر.

ஓராண்டு நிறைவடைய வேண்டும் என்ற நிபந்தனையைச் சஹாபாக்கள், தாபியீன்கள் மற்றும் அஹ்லுல்பைத் அறிஞர்களில் ஒரு குழுவினர், தாவூத் ரஹிமஹுல்லாஹ் முற்றாக மறுத்துள்ளனர்.

இறைத்தூதர் அவர்கள் வெள்ளி உள்ளிட்ட செல்வங்களுக்கு இத்தனைக்கு இவ்வளவு என்று விகிதாச்சாரத்தை மட்டுமே நிர்ணயித்த மரபுகள் உள்ளதால், ஓராண்டு காத்திருக்கத் தேவையில்லை என்பதே சரியான பதிலாகும்.
தொண்ணூற்று ஐந்து விழுக்காட்டு அறிஞர்களின் கருத்தின் மூலம் ஏழைகளுக்கு அநீதி இழைக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, ஹனபி மதக் கோட்பாட்டின் முதன்மை அறிஞர்களில் ஒருவரான அபூ யூசுப் போன்றோர், ஒருவரிடம் இருக்கும் செல்வத்திற்கு ஓராண்டு நிறைவடையப் போகும் தருவாயில், அதாவது ஆண்டின் இறுதி மாதத்தில், அச்செல்வத்தைத் தன் மனைவிக்கோ அல்லது நெருங்கிய உறவினருக்கோ அன்பளிப்பாக வழங்கிவிட்டு, அடுத்த மாதம் அதனை மீண்டும் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்று எழுதியுள்ளனர். இதன் மூலம் ஜகாத் கொடுப்பதிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளும் தந்திரங்களை மார்க்கச் சட்டம் என்ற பெயரில் வகுத்துள்ளனர். இது இறைவனுக்கு அஞ்சிச் செய்ய வேண்டிய அறப்பணியை, அரசாங்க வரியை ஏமாற்ற நினைக்கும் கணக்காயர்களின் (Auditors) தந்திர வேலைக்கு நிகராக is மாற்றுவதாகும்.
இவர்கள் ஓராண்டு நிறைவடைவதைச் சாதகமாக்கிக் காட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தும் "ஓராண்டு நிறையாத செல்வத்திற்கு ஜகாத் இல்லை" என்ற பொருள்படும் அனைத்து ஹதீஸ்களும் பலவீனமானவை என்பதை அவர்களே ஒப்புக்கொள்கின்றனர். சாஃபி, ஹனபி, மாலிகி, ஹம்பலி, அஹ்லுல் ஹதீஸ் என அனைத்துத் தரப்பு அறிஞர்களாலும் இச்செய்திகள் ஆதாரப்பூர்வமற்றவை என நிராகரிக்கப்பட்ட பின்னரும், இதனையே சட்டமாகப் பின்பற்றுவது வியப்பிற்குரியது.

سنن الترمذي631 - حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ صَالِحٍ الطَّلْحِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ اسْتَفَادَ مَالًا فَلَا زَكَاةَ عَلَيْهِ، حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ عِنْدَ رَبِّهِ» وَفِي الْبَابِ عَنْ سَرَّاءَ بِنْتِ نَبْهَان.
وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ ضَعِيفٌ فِي الْحَدِيثِ، ضَعَّفَهُ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَعَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ، وَغَيْرُهُمَا مِنْ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَهُوَ كَثِيرُ الْغَلَطِ.
திருமதி (631)போன்ற நூல்களில் இப்னு உமர் வழியாக, சைத் பின் அஸ்லம் மற்றும் அவரது மகன் அப்துர் ரஹ்மான் பின் சைத் பின் அஸ்லம் மூலமாக அறிவிக்கப்படுகின்றன. இந்த அப்துர் ரஹ்மான் என்பவரைப் பற்றித் திருமதி இமாமே, அவர் ஹதீஸ் கலையில் மிகவும் பலவீனமானவர் என்றும், அஹ்மத் இப்னு ஹம்பல் மற்றும் அலி இப்னுல் மதீனி போன்ற மாமேதைகளால் நிராகரிக்கப்பட்டவர் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

وقال البخاري وأبو حاتم: ضعفه علي بن المديني جدا
இமாம் புகாரி, அபூஹாதம், கூறுகிறார்கள் இவரை பலவீனமானவர் என்று கூறியுள்ளார்
وقال أبو داود: أولاد زيد بن أسلم كلهم ضعيف وأمثلهم عبد اللهوقال أيضاً: أنا لا أحدث عن عبد الرحمن، وعبد الله أمثل منه وقال النسائي: ضعيفوقال خالد بن خداش: قال لي الدراوردي ومعن وعامة أهل المدينة: لا ترد عن عبد الرحمن أنه كان لا يدري ما يقول
وقال أبو زرعۃ ضعیف وقال ابو حاتم لیس بقوی فی الحدیث کان فی نفسه صالحا وفی الحدیث واهیا و قال ابن حبان کان یقلب
الاخبار وھو لا یعلم حتی کثر ذلک فی روایته من رفع المراسیل واسناد
وقال ابن سعید کان کثیر الحدیث ضعیفا جدا

அபூதாவூத் கூறுகிறார்கள் அப்துல் ரஹ்மான் இப்ன் ஐய்த்துடைய அனைத்து சகோதரர்களும்பலவீனமானவர்கள். இமாம் நஸயி மற்றும் அபு ஸர்ஆ கூறுகிறார்கள் இவர் பலவீனமானவர் மேலும் அபூ ஹாதிம் கூறுகிறார் ஹதீஸ் கலையில் இவர் வலுவானவர் அல்ல. இப்னு ஹிப்பான் கூறுகிறார் அதிஸ்களை இவர் புரட்டிப் புரட்டி அறிவிப்பவர் அதனால் இவரை விட்டு விடுவது தான் சிறந்தது. இப்னு சாத் கூறுகிறார்கள் இவர் அதிகமாக ஹதீஷ் அறிவிப்பவர் முற்றிலும் பலவீனமானவை.

وقال ابن خزيمة ليس هو ممن يحتج أهل العلم بحديثه لسوء حفظه وقال الساجي ثنا الربيع ثنا الشافعي قال قيل لعبد الرحمن بن زيد حدثك أبوك عن جدك أن رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم قال أن سفينة نوح طافت بالبيت وصلت خلف المقام ركعتين قال نعم قال الساجي وهو منكر الحديث وقال الطحاوي حديثه عند أهل العلم
இப்ன குஷாமா அறிவிக்கிறார் முஹத்திஸீன் இவரை ஆதாரமாக ஏற்பதில்லை மேலும் இவருடைய நினைவாற்றல் பலவீனமானவை. சாஜி கூறுகிறார் இவர் ஹதீஸ்கள் நிராகரிக்கப்படும் மேலும் கூறினார் நூஹ் நபியின் கப்பல் காஃபாவை வலம் வந்து மக்காமு இப்ராஹீமில் இரு ரக்அத்கள் தொழுதது என்பது போன்ற கற்பனையான செய்திகளை ரசூலுல்லாஹ்வின் பெயரால் அறிவித்த பெருமளவிலான இட்டுக்கட்டப்பட்ட செய்திகளுக்கு இவரே மூல காரணமாவார். இமாம் தகாவி கூறுகிறார் இவருடைய ஹதீஸ்கள் பலவீனத்தின் உச்சத்தில் இருக்கிறது.

وقال الجوزجاني أولاد زيد ضعفاء
وقال الحاكم وأبو نعيم روى عن أبيه أحاديث موضوعة
وقال ابن الجوزي أجمعوا على ضعفه

ஜோஸ் ஜானி கூறுகிறார் ஜைதுடைய அனைத்து குழந்தைகளும் பலவீனமானவர்கள் மேலும் ஹாக்கிங் மற்றும் அவனை கூறுகிறார்கள் தந்தை வழியாக பல இட்டுக்கட்ட ஹதீஸ்களை அறிவித்தவர். உதாரணமாக ஏழு வானங்களுக்கு மேல் அர்ஸ்ஸில் ஒரு பக்கம் லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ் இரண்டாம் பக்கம் முஹம்மது ரசூலுல்லாஹ் எழுதி இருந்ததை ஆதம் அலைஹிஸ்ஸலாம் பார்த்தார்கள் என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள் என்கின்ற ஹதீஸ் உடைய அறிவிப்பாளரும் இவர் தான். நான் ஜோஸி கூறுகிறார் அனைவரும் இவர் பலவீனமானவர் என்று ஒப்புக் கொள்கிறார்கள்.
இந்த அப்துர் ரஹ்மானை முற்றிலும் நம்பகத்தன்மையற்றவர், நினைவாற்றல் குன்றியவர் மற்றும் செய்திகளைத் தலைகீழாகப் புரட்டி அறிவிப்பவர் என்று சாடியுள்ளனர்.இப்படி ஒன்று, இரண்டு உலமாக்கள் நிராகரிக்கவில்லை மாறாக ஒரு பெரிய குழு இவரை ஏற்ற மறுத்திருக்கிறது. இத்தகைய மிக மோசமான பலவீனமான அறிவிப்பாளரின் கூற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஏழைகளின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கும் "ஓராண்டு நிபந்தனை" என்ற சட்டத்தை வகுப்பது இஸ்லாமியப் பொருளாதாரக் கோட்பாட்டிற்குச் செய்யும் பெரும் பின்னடைவாகும். இது எல்லாம் இப்னு ஹஜ்ருடைய ஒரு நூலில் இருந்து எடுத்தது தான்.

இரண்டாம் ஹதீஸ் இப்னுமாஜாவில் இருக்கிறது
سنن ابن ماجه1792 - حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا حَارِثَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ - صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - يَقُولُ: "لَا زَكَاةَ فِي مَالٍ، حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ”

இதில் ஹாரிஸா இப்னு முஹம்மது என்கின்ற நபர் பலவீனமானவர். இப்னு ஹிப்பான் அல் மஜ்ருஹீன் குற்றம் பிடிக்கப் பட்டவர்கள் என்கின்ற புத்தகத்தில் பலவீனமானவர்களுடைய பட்டியலில் இவருடைய பெயரை சேர்த்து இவரைப் பற்றி எழுதுகிறார்கள்كَانَ مِمَّن كثر وهمه وفحش خطؤه تَرَكه أَحْمَد وَيحيى
கற்பனை இவருக்கு அதிகமாகி விட்டது மேலும் இவருடைய பிழை அதிகமாகி விட்டதுஅஹ்மத் இப்னு ஹமபலும் யஹ்யா இப்னு மயீனும் இவரை விட்டுவிட்டார்கள். அதேபோல்يحيى بن معِين يَقُول حَارِثَة بن أبي الرِّجَال ضَعِيف ஹாரிஸா பலவீனமானவர் என்று சொன்னதாக இப்னு மயீன்கூறியிருக்கிறார். அப்துர் ரஹ்மான் கூறுகிறார் இவருடைய ஹதீஸ் நிராகரிக்கப்பட்ட தாகும். இந்த அனைத்து விமர்சனமும் ஐரஹ் ஒ தாடீல் என்கின்ற புத்தகத்தில் இருக்கிறது. மேலும் الكامل في ضعفاء الرجال என்கின்ற புத்தகத்தில் இவரைப் பற்றி முஹத்திசீன்கள் கூறுகிறார்கள்

- قال سمعت يحيى بن معين يقول حارثة بن أبي الرجال ضعيف ليس يكتب حديثه حدثنا الجنيدي ثنا البخاري قال لم يعتد أحمد بحارثة بن أبي الرجال وقال البخاري حارثة بن أبي الرجال مدني منكر الحديث وقال النسائي حارثة بن أبي الرجال متروك الحديث

ஐயா இப்னு மகின் கூறுகிறார்கள் இவர் பலவீனமானவர் இவருடைய ஹதீஸை பதிவு செய்யக்கூடாது. புகாரி கூறுகிறார்கள் அகமது ரஹீம் அல்லாஹ் இவரை ஆதாரமானவர் என்று ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்துவிட்டார் மேலும் புகாரி கூறினார் இவருடைய ஹதீஸ்கள் நிராகரிக்கப்படும். இந்த சாய் கூறினார் இவருடைய ஹதீஸ்களை எடுக்கக்கூடாது.
மேலும் ஒரு ஹதீஸை உதாரணமாக கூறுகிறார்கள் பைஹாகியில் இந்த ஹதீஸ் இடம் பெற்றிருக்கிறது.

السنن الكبرى للبيهقي7274 - أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بِشْرَانَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ الْفَضْلِ الْقَطَّانُ بِبَغْدَادَ قَالَا أَنْبَأَ أَبُو عَمْرِو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ السَّمَّاكِ ثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي دَاوُدَ، ثَنَا أَبُو بَدْرٍ شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ، ثَنَا حَارِثَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:"لَا زَكَاةَ فِي مَالٍ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ".وَكَذَلِكَ رَوَاهُ أَبُو مُعَاوِيَةَ وَهُرَيْمُ بْنُ سُفْيَانَ وَأَبُو كُدَيْنَةَ عَنْ حَارِثَةَ مَرْفُوعًا. وَرَوَاهُ الثَّوْرِيُّ عَنْ حَارِثَةَ مَوْقُوفًا عَلَى عَائِشَةَ، وَحَارِثَةُ لَا يُحْتَجُّ بِخَبَرِهِ، وَالِاعْتِمَادُ فِي ذَلِكَ عَلَى الْآثَارِ الصَّحِيحَةِ فِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَغَيْرِهِمْ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ.

இந்த ஹதீஸிலும் ஹாரிஸா தான் அறிவிப்பாளர், இமாம் பைஹாகி அறிவித்த பிறகு ஹாரிஸா அறிவித்ததை சான்றாக எடுக்கக் கூடாது என்று அவரே கூறிவிட்டார் அதனால் இந்த ஹதீஸையும் உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது. மேலும் தாரு குத்தினியில் இந்த தலைப்பின் கீழ் ஒரு ஹதீஸ் வருகிறது

سنن الدارقطني1914 - حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْخَضِرِ الْمُعَدَّلُ بِمَكَّةَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ يُونُسَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَسَدِيُّ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ سِيَاهٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللهِ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ «لَيْسَ فِي مَالٍ زَكَاةٌ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ».

இந்த ஹதீஸில் ஹஸ்ஸான் பின் சியா முற்றிலும்பலவீனமானவர், ஹசன் பின் சாபித் இவரைப் பற்றி கூறுகிறார் நம்பகமான பெயரை பயன்படுத்தி இவர் இட்டுக்கட்டி ஹதீஸ்களை அறிவிக்கிறார் என்று கூறுகிறார். இவர் அறிவித்த ஹதீஸ் களில் ஒரு ஹதீஸ் அதிகமாக குழந்தை பெற்றுக் கொடுப்பவரை திருமணம் செய்ய நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறியதாக இவர் அறிவிக்கிறார் கேள்வி என்னவென்றால் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருக்கு தெரியும் அதிகமாக குழந்தை பெற்றுத் தரும் பெண் என்று,மேலும்لسان الميزان என்கின்ற நூலில் இப்னு ஹஜர் இவரைப் பற்றி உலமாக்கள் கூறியதை அறிவிக்கிறார்
– حسان بن سياه ضعفه بن عدي والدارقطني – وقال بن حبان يأتي عن الأثبات بما لا يشبه حديثهم وساق له بن عدي ثمانية عشر حديثاً مناكير انتهى وعامتها لا يتابع عليها والضعف بين على حديثه وقال البزار روى عن حميد عن أنس أحاديث لم يتابع عليها – وقال أبو نعيم الأصبهاني ضعيف روى عن ثابت مناكير

மேலும் இப்னு அதி الکامل فی ضعفاء الرجال என்கின்ற புத்தகத்தில் இவருடைய அனைத்து பலவீனமான ஹதீஸ்களையும் அறிவித்திருக்கிறார் அனைத்து ஹதீஸ்களும் மறுக்கப்பட்டவை. இமாம் பஜார் கூறுகிறார் இவர் அனஸ் மற்றும் சாபித் வழியாக பல பலவீனமான ஹதீஸ்களை அறிவித்திருக்கிறார்.அப்படி இட்டுக்கட்டி நம்பகமான பெயர்களின் மூலம் ஹதீஸ்களை அறிவிப்பவர் அதனால் இவர் ஹதீஸ்களை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது.
மேலும் سنن الدارقطنی யிலிருந்து ஒரு ஹதீஸை உதாரணமாக காட்டுகிறார்கள் அந்த ஹதீஸிலும் இரண்டு அறிவிப்பாளர் மஜ்ஹூலாக இருக்கிறார்கள் (தெரியாதவர்கள், அவர்களைப் பற்றி எந்த ஹதீஸ் புத்தகத்திலும் வரவில்லை).

سنن الدارقطني1910 - حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ صَالِحٍ الْحَلَبِيُّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُثْمَانَ الْوَرَّاقُ مجهول الحال حَدَّثَنَا أَبُو التَّقِيِّ هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ ضعيف عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- « لَا زَكَاةَ فِي مَالِ امْرِئٍ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ ». رَوَاهُ مُعْتَمِرٌ وَغَيْرُهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ مَوْقُوفًا.

سعید بن عثمان الوراق இமாம் தார்குத்னி இவரை மஜுல் (காணவில்லை) என்று கூறியிருக்கிறார்.تراجم رجال الدارقطنی فی سنن 583
மேலும் அபூதாவுத்தில் ஒரு ஹதீஸ் இருக்கிறது

سُنَنُ أَبِي دَاوُد1573 - حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، وَسَمَّى آخَرَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ، وَالْحَارِثِ الْأَعْوَرِ، عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَعْضِ أَوَّلِ هَذَا الْحَدِيثِ، قَالَ: «فَإِذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ، وَحَالَ عَلَيْهَا الْحَوْلُ، فَفِيهَا خَمْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ شَيْءٌ - يَعْنِي - فِي الذَّهَبِ حَتَّى يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا، وَحَالَ عَلَيْهَا الْحَوْلُ، فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ، فَمَا زَادَ، فَبِحِسَابِ ذَلِكَ». قَالَ: فَلَا أَدْرِي أَعَلِيٌّ يَقُولُ: فَبِحِسَابِ ذَلِكَ، أَوْ رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. وَلَيْسَ فِي مَالٍ زَكَاةٌ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ. إِلَّا أَنَّ جَرِيرًا، قَالَ ابْنُ وَهْبٍ «يَزِيدُ فِي الْحَدِيثِ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَيْسَ فِي مَالٍ زَكَاةٌ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ»
இந்த ஹதீஸிலன் அறிவிப்பாளரே கூறிவிட்டார் இது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லமுடைய கருத்து அல்லது அலி ரலியல்லாஹு அன்ஹு கருத்தா என்று தெரியாது.

செல்வத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட எவருக்கும் ஓராண்டு நிறைவடைவதற்கு முன்னால் ஜகாத் கடமையில்லை என்று வாதிடுபவர்கள், தங்களுடைய அந்த வாதத்தில் உண்மையாளர்களாகவோ அல்லது உறுதியான நிலைப்பாடு உடையவர்களாகவோ இல்லை என்பதைப் புதையல் தொடர்பான சட்டமே அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்துகிறது. புதையல் தோண்டி எடுப்பவருக்கு ஒரு கிலோ தங்கம் போன்ற பெரும் செல்வம் கிணற்றிலிருந்தோ அல்லது கட்டிடத்தின் அடியிலிருந்தோ கிடைக்கும்போது, அதற்கு அன்றைய தினமே உடனே ஜகாத் கொடுத்துவிட வேண்டும் என்று அனைத்து அறிஞர்களும் ஏகமனதாகக் கூறுகிறார்கள். எவன் செல்வத்தைப் பெற்றுக் கொள்கிறானோ அவனுக்கு ஓராண்டு நிறைவடையும் வரை ஜகாத் இல்லை என்ற வாசகம் அடங்கிய ஹதீஸை ஆதாரமாகக் காட்டிச் சட்டம் எடுப்பவர்கள், புதையல் என்பதும் இன்று புதிதாகக் கிடைத்த ஒரு செல்வம்தானே என்ற எளிய உண்மையை மறுப்பது ஏன் என்ற கேள்வி எழுகிறது. புதையலுக்கு மட்டும் ஓராண்டு காலம் காத்திருக்கத் தேவையில்லை, அது விதிவிலக்கு என்று அவர்கள் கூறுவார்களேயானால், அந்த விதிவிலக்கிற்குரிய தெளிவான ஆதாரத்தை அவர்கள் காட்ட வேண்டும். எனவே, புதையலுக்கு இந்த ஓராண்டு விதி பொருந்தாது என்று அவர்கள் கூறுவதிலிருந்தே, ஓராண்டு நிறைவடைய வேண்டும் என்று அவர்கள் காட்டும் ஹதீஸை அவர்களே முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதும், அந்த ஹதீஸ் பலவீனமானது என்பதும் தெளிவாகிறது. உண்மையில் புதையலாக இருந்தாலும் சரி, வேறு எந்த வருமானமாக இருந்தாலும் சரி, கிடைத்த உடனே ஜகாத் கொடுத்துவிட வேண்டும் என்பதே சரியானதும் லாஜிக்கானதுமான கருத்தாகும்.

இந்த ஓராண்டு சட்டத்தை இஸ்லாமிய சட்டக்கலையான ஃபிக்ஹ் நூல்களில் தேடிப் பார்த்தால், அங்கே எக்கச்சக்கமான குழப்பங்களே மிஞ்சுகின்றன. ஒரு மனிதனுக்கு வரும் அன்றாட வருமானத்தை வைத்துப் பார்த்தால், இந்த ஓராண்டு சட்டத்தை எவராலும் நடைமுறைப்படுத்தவே இயலாது என்பது தெளிவாகும். உதாரணத்திற்கு, தினசரி கூலி வாங்கும் ஒரு தொழிலாளி ஜனவரி ஒன்றாம் தேதி முதல் நாள் தோறும் ஆயிரம் ரூபாய் சம்பாதிக்கிறார் என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஓராண்டு முடிவில் டிசம்பர் கடைசி அல்லது அடுத்த ஜனவரி வரும்போது அவரிடம் மொத்தம் மூன்று லட்சத்து அறுபத்தைந்தாயிர ரூபாய் சேர்ந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், அவர் தனது சாப்பாடு மற்றும் அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்காகச் செலவு செய்தது போக, வருஷக் கடைசியில் அவரிடம் ஒன்றரை லட்சமோ அல்லது இரண்டு லட்சமோ மிச்சம் இருக்கிறது என்று வைப்போம். இப்போது இந்த இரண்டு லட்சத்திற்கும் அவர் ஜகாத் கொடுக்க வேண்டும் என்று அந்த அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால், தர்க்கரீதியாகச் சிந்தித்துப் பார்த்தால், அந்த இரண்டு லட்சத்தில் உள்ள அனைத்துப் பணத்திற்கும் ஓராண்டு நிறைவடைந்திருக்குமா என்றால் கண்டிப்பாக இல்லை. ஜனவரி ஒன்றாம் தேதி சம்பாதித்த முதல் ஆயிரம் ரூபாய்க்கு மட்டும்தான் அடுத்த ஜனவரியில் ஓராண்டு நிறைந்திருக்கும். ஜனவரி இரண்டாம் தேதி சம்பாதித்த பணத்திற்கு அடுத்த ஜனவரி இரண்டாம் தேதிதான் ஓராண்டு நிறையும்; ஜனவரி மூன்றாம் தேதி பணத்திற்கு அடுத்த ஜனவரி மூன்றாம் தேதிதான் ஓராண்டு நிறையும். டிசம்பர் கடைசியில் வந்த காசோ நேற்றோ அல்லது முந்தாநாளோ வந்ததுதான், அதற்கு எப்படி ஓராண்டு நிறைவடைந்ததாகக் கணக்கிட முடியும்?

எனவே, இந்த ஓராண்டு நிறைவடைதல் என்பதை ஒரு சட்டமாக எடுத்தால், ஒரு மனிதன் ஜகாத் கொடுப்பதற்கு 365 நாட்களுக்கும் தனித்தனிப் பட்டியல் போட்டு, இந்தத் தேதியில் வந்த பணத்திற்கு இன்று ஒரு வருஷம் ஆகுது, அந்தத் தேதியில் வந்த பணத்திற்கு நாளைக்கு ஒரு வருஷம் ஆகுது என்று கணக்குப்பார்த்து தர வேண்டும். அதற்குள் அடுத்த வருடத்திற்கான காசும் வந்து இதோடு சேர்ந்துவிடும் என்பதால், மனித ஆயுளில் இதைச் செயல்படுத்தவே முடியாது.
இதுமட்டுமன்றி, ஃபிக்ஹ் கிதாபுகளில் மற்றொரு குழப்பமான சட்டத்தையும் எழுதியிருக்கிறார்கள். ஒரு மனிதனிடம் ஜனவரி ஒன்றாம் தேதி ஒரு லட்சம் ரூபாய் இருக்கிறது, இடையில் செலவுகள் காரணமாக அது ஐம்பதாயிரமாகவோ, நாற்பதாயிரமாகவோ குறைந்து, பிறகு மீண்டும் பணம் வந்து, அடுத்த வருஷம் ஜனவரியில் பார்த்தால் அதே ஒரு லட்சம் ரூபாய் இருக்கிறது என்றால், அதற்கும் ஜகாத் கொடுக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் ஒரு லட்சம் இருப்பதால் அது ஓராண்டு நிறைவடைந்துவிட்டது என்று கூறுவது எந்தவொரு லாஜிக்கும் இல்லாத வாதமாகும். இடையில் அந்தப் பணம் குறைந்து போய்விட்டதே, அப்படியென்றால் இடையில் வந்த பணத்திற்கு எப்படி ஓராண்டு நிறைவடைந்திருக்க முடியும்?
இத்தகைய குழப்பமான சட்டத்தை ஒரு நாட்டின் அரசாங்கத்தால் கூடக் குடிமக்களிடம் நடைமுறைப்படுத்த முடியாது. அரசாங்கம் ஜகாத் வசூலிக்க நினைத்தால், ஒரு குடிமகனின் வீட்டு வாசலுக்கு தினசரி சம்பளக்காரராக இருந்தால் வருடத்திற்கு 365 நாட்களும் ஆட்களை அனுப்பி, 'இன்றைய தேதியில் உனது எந்தப் பணத்திற்கு ஓராண்டு நிறைவடைந்ததோ அதற்குரிய ஜகாத்தைத் தா' என்று கதவைத் தட்டிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். மாதாந்திரச் சம்பளம் வாங்குபவராக இருந்தால் கூட, 12 மாதங்களுக்கும் தனித்தனியாக 12 தடவை அதிகாரிகளை அனுப்பி வசூலிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படும். இத்தனை ஊழியர்களைப் போட்டு தினசரி கதவைத் தட்டும் இத்தகைய ஒரு நடைமுறையை நபியவர்களின் காலத்திலோ அல்லது சஹாபாக்களின் காலத்திலோ எவராவது செய்திருக்கிறார்களா என்றால் தேடிப் பார்த்தாலும் அப்படி ஒரு வரலாறு இல்லை. இந்த அடுக்கடுக்கான முரண்பாடுகளை மறைப்பதற்காகவும் நியாயப்படுத்துவதற்காகவும், அரசியல்வாதிகள் குழப்பமான சட்டங்களைக் கொண்டு வந்து மக்களை ஏமாற்றுவது போல, 'அரசாங்கம் என்று ஜகாத் வசூலிக்க வருகிறதோ அன்றிலிருந்து ஒரு வருடம் என்று கணக்கு வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்' என்றெல்லாம் விசித்திரமான தத்துவங்களைக் கூறி மழுப்புகிறார்கள். இதன் மூலம் ஓராண்டு நிறைவடைய வேண்டும் என்ற அவசியமே இல்லை என்பதை அவர்களே மறைமுகமாக ஒத்துக் கொள்கிறார்கள். சுருங்கக்கூறின், மார்க்கம் காட்டும் எளிமையான ஜகாத் முறையை விடுத்து, மனித அறிவுக்குப் பொருந்தாத ஓராண்டு சட்டத்தைக் கூறுபவர்களிடம் இந்த முரண்பட்ட கேள்விகளுக்கு எவ்வித பதிலும் இல்லை என்பதே உண்மையாகும்.

மேலும் இப்னு அதி الکامل فی ضعفاء الرجال என்கின்ற புத்தகத்தில் இவருடைய அனைத்து பலவீனமான ஹதீஸ்களையும் அறிவித்திருக்கிறார் அனைத்து ஹதீஸ்களும் மறுக்கப்பட்டவை. இமாம் பஜார் கூறுகிறார் இவர் அனஸ் மற்றும் சாபித் வழியாக பல பலவீனமான ஹதீஸ்களை அறிவித்திருக்கிறார்.அப்படி இட்டுக்கட்டி நம்பகமான பெயர்களின் மூலம் ஹதீஸ்களை அறிவிப்பவர் அதனால் இவர் ஹதீஸ்களை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது.
மேலும் سنن الدارقطنی யிலிருந்து ஒரு ஹதீஸை உதாரணமாக காட்டுகிறார்கள் அந்த ஹதீஸிலும் இரண்டு அறிவிப்பாளர் மஜ்ஹூலாக இருக்கிறார்கள் (தெரியாதவர்கள், அவர்களைப் பற்றி எந்த ஹதீஸ் புத்தகத்திலும் வரவில்லை).

سنن الدارقطني1910 - حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ صَالِحٍ الْحَلَبِيُّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُثْمَانَ الْوَرَّاقُ مجهول الحال حَدَّثَنَا أَبُو التَّقِيِّ هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ ضعيف عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- « لَا زَكَاةَ فِي مَالِ امْرِئٍ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ ». رَوَاهُ مُعْتَمِرٌ وَغَيْرُهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ مَوْقُوفًا.
سعید بن عثمان الوراق

இமாம் தார்குத்னி இவரை மஜுல் (காணவில்லை) என்று கூறியிருக்கிறார்.تراجم رجال الدارقطنی فی سنن 583
மேலும் அபூதாவுத்தில் ஒரு ஹதீஸ் இருக்கிறது

سُنَنُ أَبِي دَاوُد1573 - حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، وَسَمَّى آخَرَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ، وَالْحَارِثِ الْأَعْوَرِ، عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَعْضِ أَوَّلِ هَذَا الْحَدِيثِ، قَالَ: «فَإِذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ، وَحَالَ عَلَيْهَا الْحَوْلُ، فَفِيهَا خَمْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ شَيْءٌ - يَعْنِي - فِي الذَّهَبِ حَتَّى يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا، وَحَالَ عَلَيْهَا الْحَوْلُ، فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ، فَمَا زَادَ، فَبِحِسَابِ ذَلِكَ». قَالَ: فَلَا أَدْرِي أَعَلِيٌّ يَقُولُ: فَبِحِسَابِ ذَلِكَ، أَوْ رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. وَلَيْسَ فِي مَالٍ زَكَاةٌ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ. إِلَّا أَنَّ جَرِيرًا، قَالَ ابْنُ وَهْبٍ «يَزِيدُ فِي الْحَدِيثِ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَيْسَ فِي مَالٍ زَكَاةٌ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ»

இந்த ஹதீஸிலன் அறிவிப்பாளரே கூறிவிட்டார் இது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லமுடைய கருத்து அல்லது அலி ரலியல்லாஹு அன்ஹு கருத்தா என்று தெரியாது.

செல்வத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட எவருக்கும் ஓராண்டு நிறைவடைவதற்கு முன்னால் ஜகாத் கடமையில்லை என்று வாதிடுபவர்கள், தங்களுடைய அந்த வாதத்தில் உண்மையாளர்களாகவோ அல்லது உறுதியான நிலைப்பாடு உடையவர்களாகவோ இல்லை என்பதைப் புதையல் தொடர்பான சட்டமே அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்துகிறது. புதையல் தோண்டி எடுப்பவருக்கு ஒரு கிலோ தங்கம் போன்ற பெரும் செல்வம் கிணற்றிலிருந்தோ அல்லது கட்டிடத்தின் அடியிலிருந்தோ கிடைக்கும்போது, அதற்கு அன்றைய தினமே உடனே ஜகாத் கொடுத்துவிட வேண்டும் என்று அனைத்து அறிஞர்களும் ஏகமனதாகக் கூறுகிறார்கள். எவன் செல்வத்தைப் பெற்றுக் கொள்கிறானோ அவனுக்கு ஓராண்டு நிறைவடையும் வரை ஜகாத் இல்லை என்ற வாசகம் அடங்கிய ஹதீஸை ஆதாரமாகக் காட்டிச் சட்டம் எடுப்பவர்கள், புதையல் என்பதும் இன்று புதிதாகக் கிடைத்த ஒரு செல்வம்தானே என்ற எளிய உண்மையை மறுப்பது ஏன் என்ற கேள்வி எழுகிறது. புதையலுக்கு மட்டும் ஓராண்டு காலம் காத்திருக்கத் தேவையில்லை, அது விதிவிலக்கு என்று அவர்கள் கூறுவார்களேயானால், அந்த விதிவிலக்கிற்குரிய தெளிவான ஆதாரத்தை அவர்கள் காட்ட வேண்டும். எனவே, புதையலுக்கு இந்த ஓராண்டு விதி பொருந்தாது என்று அவர்கள் கூறுவதிலிருந்தே, ஓராண்டு நிறைவடைய வேண்டும் என்று அவர்கள் காட்டும் ஹதீஸை அவர்களே முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதும், அந்த ஹதீஸ் பலவீனமானது என்பதும் தெளிவாகிறது. உண்மையில் புதையலாக இருந்தாலும் சரி, வேறு எந்த வருமானமாக இருந்தாலும் சரி, கிடைத்த உடனே ஜகாத் கொடுத்துவிட வேண்டும் என்பதே சரியானதும் லாஜிக்கானதுமான கருத்தாகும்.

இந்த ஓராண்டு சட்டத்தை இஸ்லாமிய சட்டக்கலையான ஃபிக்ஹ் நூல்களில் தேடிப் பார்த்தால், அங்கே எக்கச்சக்கமான குழப்பங்களே மிஞ்சுகின்றன. ஒரு மனிதனுக்கு வரும் அன்றாட வருமானத்தை வைத்துப் பார்த்தால், இந்த ஓராண்டு சட்டத்தை எவராலும் நடைமுறைப்படுத்தவே இயலாது என்பது தெளிவாகும். உதாரணத்திற்கு, தினசரி கூலி வாங்கும் ஒரு தொழிலாளி ஜனவரி ஒன்றாம் தேதி முதல் நாள் தோறும் ஆயிரம் ரூபாய் சம்பாதிக்கிறார் என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஓராண்டு முடிவில் டிசம்பர் கடைசி அல்லது அடுத்த ஜனவரி வரும்போது அவரிடம் மொத்தம் மூன்று லட்சத்து அறுபத்தைந்தாயிர ரூபாய் சேர்ந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், அவர் தனது சாப்பாடு மற்றும் அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்காகச் செலவு செய்தது போக, வருஷக் கடைசியில் அவரிடம் ஒன்றரை லட்சமோ அல்லது இரண்டு லட்சமோ மிச்சம் இருக்கிறது என்று வைப்போம். இப்போது இந்த இரண்டு லட்சத்திற்கும் அவர் ஜகாத் கொடுக்க வேண்டும் என்று அந்த அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால், தர்க்கரீதியாகச் சிந்தித்துப் பார்த்தால், அந்த இரண்டு லட்சத்தில் உள்ள அனைத்துப் பணத்திற்கும் ஓராண்டு நிறைவடைந்திருக்குமா என்றால் கண்டிப்பாக இல்லை. ஜனவரி ஒன்றாம் தேதி சம்பாதித்த முதல் ஆயிரம் ரூபாய்க்கு மட்டும்தான் அடுத்த ஜனவரியில் ஓராண்டு நிறைந்திருக்கும். ஜனவரி இரண்டாம் தேதி சம்பாதித்த பணத்திற்கு அடுத்த ஜனவரி இரண்டாம் தேதிதான் ஓராண்டு நிறையும்; ஜனவரி மூன்றாம் தேதி பணத்திற்கு அடுத்த ஜனவரி மூன்றாம் தேதிதான் ஓராண்டு நிறையும். டிசம்பர் கடைசியில் வந்த காசோ நேற்றோ அல்லது முந்தாநாளோ வந்ததுதான், அதற்கு எப்படி ஓராண்டு நிறைவடைந்ததாகக் கணக்கிட முடியும்?
எனவே, இந்த ஓராண்டு நிறைவடைதல் என்பதை ஒரு சட்டமாக எடுத்தால், ஒரு மனிதன் ஜகாத் கொடுப்பதற்கு 365 நாட்களுக்கும் தனித்தனிப் பட்டியல் போட்டு, இந்தத் தேதியில் வந்த பணத்திற்கு இன்று ஒரு வருஷம் ஆகுது, அந்தத் தேதியில் வந்த பணத்திற்கு நாளைக்கு ஒரு வருஷம் ஆகுது என்று கணக்குப்பார்த்து தர வேண்டும். அதற்குள் அடுத்த வருடத்திற்கான காசும் வந்து இதோடு சேர்ந்துவிடும் என்பதால், மனித ஆயுளில் இதைச் செயல்படுத்தவே முடியாது.
இதுமட்டுமன்றி, ஃபிக்ஹ் கிதாபுகளில் மற்றொரு குழப்பமான சட்டத்தையும் எழுதியிருக்கிறார்கள். ஒரு மனிதனிடம் ஜனவரி ஒன்றாம் தேதி ஒரு லட்சம் ரூபாய் இருக்கிறது, இடையில் செலவுகள் காரணமாக அது ஐம்பதாயிரமாகவோ, நாற்பதாயிரமாகவோ குறைந்து, பிறகு மீண்டும் பணம் வந்து, அடுத்த வருஷம் ஜனவரியில் பார்த்தால் அதே ஒரு லட்சம் ரூபாய் இருக்கிறது என்றால், அதற்கும் ஜகாத் கொடுக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் ஒரு லட்சம் இருப்பதால் அது ஓராண்டு நிறைவடைந்துவிட்டது என்று கூறுவது எந்தவொரு லாஜிக்கும் இல்லாத வாதமாகும். இடையில் அந்தப் பணம் குறைந்து போய்விட்டதே, அப்படியென்றால் இடையில் வந்த பணத்திற்கு எப்படி ஓராண்டு நிறைவடைந்திருக்க முடியும்?
இத்தகைய குழப்பமான சட்டத்தை ஒரு நாட்டின் அரசாங்கத்தால் கூடக் குடிமக்களிடம் நடைமுறைப்படுத்த முடியாது. அரசாங்கம் ஜகாத் வசூலிக்க நினைத்தால், ஒரு குடிமகனின் வீட்டு வாசலுக்கு தினசரி சம்பளக்காரராக இருந்தால் வருடத்திற்கு 365 நாட்களும் ஆட்களை அனுப்பி, 'இன்றைய தேதியில் உனது எந்தப் பணத்திற்கு ஓராண்டு நிறைவடைந்ததோ அதற்குரிய ஜகாத்தைத் தா' என்று கதவைத் தட்டிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். மாதாந்திரச் சம்பளம் வாங்குபவராக இருந்தால் கூட, 12 மாதங்களுக்கும் தனித்தனியாக 12 தடவை அதிகாரிகளை அனுப்பி வசூலிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படும். இத்தனை ஊழியர்களைப் போட்டு தினசரி கதவைத் தட்டும் இத்தகைய ஒரு நடைமுறையை நபியவர்களின் காலத்திலோ அல்லது சஹாபாக்களின் காலத்திலோ எவராவது செய்திருக்கிறார்களா என்றால் தேடிப் பார்த்தாலும் அப்படி ஒரு வரலாறு இல்லை. இந்த அடுக்கடுக்கான முரண்பாடுகளை மறைப்பதற்காகவும் நியாயப்படுத்துவதற்காகவும், அரசியல்வாதிகள் குழப்பமான சட்டங்களைக் கொண்டு வந்து மக்களை ஏமாற்றுவது போல, 'அரசாங்கம் என்று ஜகாத் வசூலிக்க வருகிறதோ அன்றிலிருந்து ஒரு வருடம் என்று கணக்கு வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்' என்றெல்லாம் விசித்திரமான தத்துவங்களைக் கூறி மழுப்புகிறார்கள். இதன் மூலம் ஓராண்டு நிறைவடைய வேண்டும் என்ற அவசியமே இல்லை என்பதை அவர்களே மறைமுகமாக ஒத்துக் கொள்கிறார்கள். சுருங்கக்கூறின், மார்க்கம் காட்டும் எளிமையான ஜகாத் முறையை விடுத்து, மனித அறிவுக்குப் பொருந்தாத ஓராண்டு சட்டத்தைக் கூறுபவர்களிடம் இந்த முரண்பட்ட கேள்விகளுக்கு எவ்வித பதிலும் இல்லை என்பதே உண்மையாகும்.

மேலும், மனிதன் தனது செல்வத்தை ஓராண்டு காலம் அனுபவித்துச் செலவிடுவதிலும் மார்க்க ரீதியான முரண்பாடு ஒளிந்துள்ளது. அல்லாஹ் தன் திருவேதத்தில் 'அவர்களின் செல்வங்களிலிருந்து ஜகாத்தை வசூலிப்பீராக' என்று கட்டளையிடுகிறான். ஒரு மனிதனிடம் ஒரு லட்சம் ரூபாய் வந்து, அவன் ஓராண்டு காலம் தனது தேவைகளுக்காக ஐம்பதாயிரம் ரூபாயைச் செலவழித்துவிட்டு, வருடக் கடைசியில் மீதமுள்ள ஐம்பதாயிரத்திற்கு மட்டும் ஜகாத் கொடுக்கிறான் என்று வைப்போம். அவன் செலவழித்த அந்த ஐம்பதாயிரம் ரூபாய் யாருடைய செல்வம்? அவனுடைய சொந்த செல்வம்தானே? ஏழைகளுக்குரிய உரிமையை (ஹக்கை) முன்கூட்டியே பிரித்துக் கொடுக்காமல், அந்த அழுக்கு கலந்த செல்வத்திலிருந்துதான் அவன் ஓராண்டு காலம் உண்டு மகிழ்ந்திருக்கிறான். ஜகாத் என்பது செல்வத்தைத் தூய்மைப்படுத்தக் கூடியது என்றும், அது 'மக்களின் அழுக்கு' என்றும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் வர்ணித்துள்ளார்கள். தம் உறவினர்கள் ஜகாத் வசூலிக்கும் பணியைக் கேட்டபோது, இது மக்களின் அழுக்கு என்று கூறி நபியவர்கள் மறுத்ததை நாம் வரலாற்றில் காண்கிறோம். அப்படியிருக்க, தூய்மைப்படுத்தப்படாத அந்த அழுக்கு கலந்த செல்வத்தை ஒரு மனிதன் ஓராண்டு காலம் தாராளமாகச் செலவழிக்கலாம் என்று கூறுவது எந்த வகையில் நியாயமாகும்? ஒரு மனிதன் நுகரும் செல்வம் தூய்மையானதாக இருக்க வேண்டும் எனில், செல்வம் வந்த உடனே அதற்கான ஜகாத்தை ஏழைகளுக்கு வழங்கிவிட வேண்டும். அதைவிடுத்து, ஓராண்டு காலம் அழுக்குடன் சேர்த்துச் செலவழிக்க அனுமதிப்பது மார்க்கத்தின் தூய்மைக்கோட்பாட்டிற்கு எதிரானது.
கால்நடைகளுக்கான ஜகாத் சட்டத்திலும் இந்த ஓராண்டு வாதம் தவிடுபொடியாகிறது. உதாரணத்திற்கு, ஒருவரிடம் 120 ஆடுகள் இருக்கும்போது அதற்கு ஒரு ஆடு ஜகாத் கடமையாகும். அரசாங்க அதிகாரி ஜகாத் வசூலிக்க வரும் அந்தத் தருணத்தில், அங்கிருந்த ஆடு ஒன்று திடீரென ஒரு குட்டியைப் ஈன்று விடுகிறது என்று வைப்போம். இப்போது ஆடுகளின் எண்ணிக்கை 121 ஆக உயர்ந்துவிட்டதால், இரண்டு ஆடுகளை ஜகாத்தாகத் தர வேண்டும் என்று சட்ட வல்லுநர்கள் கூறுகிறார்கள். அந்த இடத்திலேயே 'இப்போதுதானே இந்த ஆட்டுக்குட்டி பிறந்தது, இதற்கு ஓராண்டு நிறைவடையவில்லையே, எனவே அடுத்த ஆண்டு வரை காத்திருக்க வேண்டும்' என்று அவர்கள் ஓராண்டு விதியைக் கால்நடைகளுக்குப் பொருத்துவதில்லை. குட்டி பிறந்த உடனே அதையும் கணக்கில் சேர்த்துக் கொள்ளும் இவர்கள், பணத்திற்கு மட்டும் ஓராண்டு காலம் வேண்டும் என்று கூறுவது ஏன்? கால்நடைகளும் ஒருவகைச் செல்வம்தானே? இதிலிருந்தே, அவர்கள் கொடுக்கும் ஃபத்வாக்கள் அனைத்தும் அவர்கள் கூறும் கொள்கைக்கே நேர் எதிராகவும், சுயமுரண்பாடுகள் நிறைந்ததாகவும் இருக்கின்றன என்பதை அறியலாம். உலகிலுள்ள எந்தவொரு பொருளாதார மேதையும் இத்தகையதொரு வரிவிதிப்பு முறையைக் கூறவில்லை; எந்தவொரு நாட்டிலும் இவ்வாறான சட்டங்கள் நடைமுறையில் இல்லை. எந்தக் காலத்திலும் யாராலும் செயல்படுத்த முடியாத இத்தகைய குழப்பமான தத்துவங்களை மார்க்கத்தின் பெயரால் புகுத்துபவர்களிடம், அறிவுப்பூர்வமான தர்க்க ரீதியான கேள்விகளுக்கு எவ்வித பதிலும் இல்லை.