✍️புதையலுக்கான ஜகாத்

புதையல்களுக்கான ஜகாத் குறித்த மார்க்கச் சட்டங்கள் மற்றும் அதன் வழிமுறைகள் மிகவும் தெளிவானவைகளாகும். புதையல் என்பது ஒருவர் தனது நிலத்தையோ, கிணற்றையோ அல்லது வீட கட்டுவதற்காகத் தோட்டத்தையோ தோண்டும் பொழுது எவ்வித எதிர்பார்ப்புமின்றிப் தற்செயலாகக் கண்டெடுக்கப்படும் பெருமதிப்புமிக்க பொருளாகும். பண்டைய காலத்தில் வங்கிகளோ அல்லது பாதுகாப்புப் பெட்டகங்களோ  இல்லாத காரணத்தால், மக்கள் தங்களின் காசு பணங்களைப் பானைகளில் போட்டு மண்ணில் புதைத்து வைக்கும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தனர். அவ்வாறு புதைத்து வைத்த உரிமையாளர் யாரிடமும் தெரிவிக்காமல் இறந்துபோகும் சூழலில், தலைமுறைகள் பல கடந்த பின் அப்பொருட்கள் புதையலாக உருமாறுகின்றன.

அவ்வாறு கண்டெடுக்கப்படும் புதையலானது பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகப் புதைக்கப்பட்ட ஒன்றாக இருக்கக் கூடும் என்பதால், அதன் உண்மையான உரிமையாளர் யார் என்பதை அறிய முடியாது. எனவே, அதனை யார் எடுக்கிறாரோ அவரே அதற்குரிய உரிமையாளராகக் கருதப்படுவார். "நாங்கள் தான் இந்த நிலத்தை விற்றோம், எனவே இப்புதையல் எங்களுக்கே சொந்தம்" என்று அந்நிலத்தை விற்ற முந்தைய உரிமையாளர்களோ அல்லது அவர்களின் முன்னோர்களோ வந்து உரிமை கொண்டாட மார்க்கத்தில் எவ்வித அனுமதியும் இல்லை. மேலும், ஒருவர் தனது சொந்தக் குடும்பத்தைச் சார்ந்த தந்தை அல்லது பாட்டனார் புதைத்து வைத்த தொல்பொருளைக் கண்டெடுத்தால் தவிர, மற்றபடி முன்பின் அறியாத நிலத்தில் கிடைக்கும் புதையலுக்கு அதனை எடுத்தவரே உரிமையாளராவார்.

இவ்வாறு தற்செயலாகக் கிடைக்கும் தங்கம், வெள்ளி, ஆபரணங்கள் அல்லது மதிப்புமிக்க எந்தவொரு பொருளாக இருப்பினும், அதற்குரிய ஜகாத் தொகையை உடனடியாக வழங்கிவிட வேண்டும். அரபு மொழியில் இத்தகைய புதையல்களுக்கு 'ரிகாஸ்' (الرِّكَازُ) என்று பெயராகும். இத்தகைய புதையல்களுக்கு மார்க்கம் விதித்துள்ள ஜகாத் விகிதம் ஐந்தில் ஒரு பங்காகும். இதனை அரபியில் 'அல்-ஹும்ஸ்' (الْخُمُسُ) என்று கூறுவர். அதாவது, கண்டெடுக்கப்பட்ட மொத்தப் புதையலின் மதிப்பில் இருபது சதவீதத்தை (20%) உடனே ஜகாத்தாகக் கொடுத்துவிட வேண்டும்.

மற்ற செல்வங்களைப் போல இதற்கு ஓராண்டு காலம் காத்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை; எடுத்தவுடனேயே ஐந்தில் ஒரு பங்கை வழங்கிவிட வேண்டும் என்பதில் மார்க்க அறிஞர்கள் அனைவரும் ஏகோபித்த கருத்தைக் கொண்டுள்ளனர். ஒருவேளை நூறு ரூபாய் மதிப்புள்ள புதையல் கிடைத்தால் அதில் இருபது ரூபாயையும், ஆயிரம் ரூபாய் மதிப்புள்ள புதையல் கிடைத்தால் அதில் இருநூறு ரூபாயையும் ஜகாத்தாக அளித்துவிட வேண்டும். நாட்டின் சட்டதிட்டங்களின்படி புதையல் கிடைத்தால் உடனே அரசாங்கத்திற்குத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்ற தனிச்சட்டம் இருப்பின் அதனையும் பின்பற்ற வேண்டும்.

மார்க்கச் சட்டப் பிரகாரம், கண்டெடுக்கப்பட்ட புதையலிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கு (20%) ஜகாத்தாகக் கொடுக்கப்பட்ட பின், எஞ்சியுள்ள ஐந்தில் நான்கு பங்குகள் (80%) அதனை எடுத்தவருக்கு முற்றிலும் 'ஹலால்' எனப்படும் அனுமதிக்கப்பட்ட தூய்மையான செல்வமாக மாறிவிடும். நாம் காசு கொடுத்து வாங்கிய நிலத்திலோ அல்லது கிணற்றிலோ இப்புதையல் கிடைத்திருந்தாலும், நிலத்தை மட்டுமே நாம் விலைக்கு வாங்கினோமே தவிர இப்புதையலை அன்று. எனினும், அந்த இருபது சதவீத ஜகாத் தொகையைக் கொடுத்துவிட்டால் எஞ்சிய எண்பது சதவீதப் பொருளும் அதனை எடுத்தவருக்கே முழுமையாகச் சொந்தமாகிவிடும்.

யாருடைய உடைமையில் அந்த நிலமோ, வயலோ அல்லது கிணறோ இருக்கிறதோ, அதில் கிடைக்கும் புதையல் அவருக்கு மட்டுமே சொந்தமானது. மற்றபடி விற்றவர்களோ அல்லது வேறு நபர்களோ அதில் உரிமை கோர முடியாது. சுருங்கக் கூறின், புதையலாகக் கிடைக்கும் செல்வத்தில் இருபது சதவீதம் நீங்கலாக எஞ்சிய எண்பது சதவீதமும் எடுத்தவருக்கே உரிய உரிமையாகும் என்பதே புதையல் ஜகாத் குறித்த மார்க்கத் தீர்ப்பாகும்.